Wyspa Spichrzów w Gdańsku

Wyspa Spichrzów została utworzona w 1576 roku po przekopaniu i poszerzeniu dawnej fosy Gdańska, a także zmianie biegu głównego nurtu Motławy. Ta część miasta była typowo przemysłowa i ściśle związana z Długim Pobrzeżem. Na wyspie znajdowały się liczne spichlerze, których liczba w XVI wieku sięgała już około 340. Te wysokie, przestronne i wielopiętrowe magazyny były zbudowane z drewna, cegły, gliny i kamienia. Spichlerze usytuowane nad rzeką posiadały długie mosty, ułatwiające załadunek i wyładunek towarów bezpośrednio z i na statki. Zamiast numeracji, budynki miały swoje własne nazwy. Warto zapytać, dlaczego dzielnicę przemysłową otoczono kanałami. Odpowiedź jest zaskakująca: Gdańszczanie w ten sposób chronili swoje dobra przed grabieżami, które były surowo karane. Na wyspie wprowadzono zakaz przebywania w nocy, a dodatkową ochroną były watahy psów spuszczane w nocy. Od 1885 roku na wyspę zaczęła docierać kolej, a równocześnie rozwinęła się sieć torowisk, które prowadziły z dworca przy Bramie Nizinnej. Ze względu na zagrożenie pożarowe wagony były ciągnięte przez konie na sam teren wyspy. Ciekawostką są pozostałości obrotnic na drogach ułatwiających skręcanie wagonami w poprzeczne ulice. W 1945 roku wyspa została niemal całkowicie zniszczona przez Armię Czerwoną, która wkroczyła do miasta. Do dzisiaj odbudowano jedynie kilkanaście budynków nad Motławą.