Latarnia morska w Sopocie

Latarnia morska w Sopocie ma niezwykłą historię, ponieważ pierwotnie była kominem. W 1903 roku, podczas budowy zakładu balneologicznego, powstała kotłownia, której komin zaprojektowano tak, by harmonizował z okoliczną architekturą. Po II wojnie światowej budynek został przejęty przez miasto i przekształcony w łaźnię, a w 1956 roku oddano go w zarząd Szpitalowi Reumatologicznemu. W 1975 roku, po modernizacji kotłowni, komin przestał być potrzebny – przebudowano go i zamontowano na nim światło nawigacyjne. Początkowo zasięg światła wynosił 5 mil morskich, więc nie klasyfikowano go jako latarni morskiej. Dopiero po zwiększeniu zasięgu do 17 mil uzyskał ten status. Obecnie jednak, po zmniejszeniu zasięgu do 7 mil morskich w 1999 roku, nie jest już formalnie uznawany za latarnię morską, choć wciąż potocznie tak się go nazywa. Wieża jest otwarta dla zwiedzających jako punkt obserwacyjny z wyjątkowym widokiem na wybrzeże Bałtyku.